Czy pieniądze szczęścia nie dają?

Powiedzenie, że “pieniądze szczęścia nie dają” nie jest do końca prawdziwe.Dają. Przynajmniej do pewnego poziomu majętności.  Sukces finansowy nie oznacza jednak, że będziemy czuć się szczęśliwi.

Od pewnego czasu rozwija się nauka zwana  ekonomią szczęścia (ang. happiness economics).  Wychodzi ona z założenia, że dotychczasowy pomiar sytuacji gospodarczej danego kraju wskaźnikiem PKB nie daje prawdziwego obrazu poziomu zamożności mieszkańców oraz co najważniejsze, nie bada poziomu satysfakcji z życia ludzi.
Po raz pierwszy pomiaru dobrostanu (ang. well-being), czyli mówiąc w wielkim uproszczeniu – szczęścia – dokonano w 1972 roku w małym himalajskim królestwie Bhutan. Systematycznie bada się tam poziom zadowolenia mieszkańców, zadając m.in. pytania o długość snu, zadowolenie  z pracy,  jak również o to, ile czasu spędza się z dziećmi.

Obecnie globalne badania nad dobrostanem narodów prowadzi brytyjska New Economics Foundation, która publikuje od 2006 roku ranking najszczęśliwszych krajów Happy Planet Index. Przy pomiarze dobrostanu bierze pod uwagę takie czynniki, jak: długość życia w danym kraju, sytuację ekologiczną, jak również poziom konsumpcji. Wyniki badań są zaskakujące – najzamożniejsze kraje wcale nie przodują w rankingu. Pierwsze miejsca zajmują takie kraje jak Kostaryka, Wietnam, a na przykład bogata Norwegia plasuje się dopiero na 29 pozycji.

Z czego to wynika? Między innymi z faktu, że im więcej konsumujemy i zużywamy zasobów do zaspokojenia naszych potrzeb, tym relatywnie mniejsza jest nasza radość z życia.

Mapa globalnego szczęścia
(zielony kolor oznacza zadowolenie z życia, zaś brązowy oznacza najniższą satysfakcję).
Czy istnieje związek między poziomem zamożności a poczuciem szczęścia?
Oczywiście. Badania wskazują, że zamożne społeczeństwa mają większe poczucie zadowolenia z życia. Możliwość zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb i finansowe bezpieczeństwo dają poczucie zadowolenia. Jednak dzieje się tak tylko do pewnego poziomu zamożności. Po osiągnięciu pewnego poziomu zarobków, nasze zadowolenie zanika.  Jest to tzw. prawo malejących zysków . Osoba biedna przypuszczalnie będzie się bardzo cieszyła z darmowego posiłku w Mc Donaldzie, zaś ludzi z listy najbogatszych nie zadowoli nawet pełna miska kawioru.
Inna teoria, zwana efektem względnej wysokości zysków zakłada, że ludzie cieszą się z wysokich zarobków wtedy,gdy wyróżniają się one na tle zarobków innych osób. Czyli jesteśmy bardziej zadowoleni ze swojej zamożności, gdy naszym sąsiadom wiedzie się gorzej od nas.

Jak więc osiągnąć życiowy dobrostan?
Rząd Wielkiej Brytanii przeprowadził kiedyś kampanię społeczną i podpowiedział obywatelom, co robić, by czuć się dobrze ze samym sobą. Szkoda, że premier Tusk nie obserwował tej kampanii, bo wtedy na pytanie “Jak żyć?” mógłby odpowiedzieć:

– bądź w kontakcie z innymi ludźmi: inwestuj w relacje z przyjaciółmi, rodziną, sąsiadami. Poświęcaj czas innym, a wtedy inni znajdą czas dla ciebie, gdy będziesz w potrzebie.
– bądź aktywny fizycznie: aktywność fizyczna daje ochronę przed chorobami , pozwala się odstresować i oderwać myśli od problemów. Ma również wpływ na atrakcyjność fizyczną.
– ucz się, próbuj nowych rzeczy: aby czuć się dobrze, nie wolno stać w miejscu, trzeba poznawać nowe miejsca, ludzi, podejmować wyzwania. Ucz się, podwyższaj swoje kwalifikacje.
– dziel się z innymi: zostań wolontariuszem, pomagaj ludziom bezinteresownie. Rób dobre uczynki.
– bądź uważny: rozglądaj się dookoła, nie zamykaj się w świecie własnych myśli. Idąc ulicą przyglądaj się innym, zwracaj uwagę na przyrodę, czerp radość z otoczenia.

Dążąc do sukcesu finansowego nie wolno zaniedbywać innych obszarów życia. Doświadczanie życia w wielu obszarach, nie tylko związanych z pracą i zarabianiem daje nam poczucie szczęścia.
A o to chyba głównie chodzi?

Inspiracją do napisania tego tekstu był wywiad z Saamahem Abdallahem, z New Economics Foundation, który ukazał się w Wysokich Obcasach (9 lutego 2013, nr 6).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *